En el campo

Zondag 17 november

Na 2 nachten in het hotel in Las Terrassas te hebben gelogeerd was het tijd om verder te reizen naar Vinales. Onze eerste halte was een orchideeën tuin die ooit werd opgericht door ene Don Tomás Felipe Camacho en dit ter ere van zijn overleden dochter.Bij aankomst op de parking werd er ons gezegd dat we daar mochten parkeren voor 1 cuc,dit is blijkbaar een standaardsom dat men vraagt telkens je ergens je auto parkeert, hoe lang je ook wegblijft.Bij ons steek je geld in de parkeermeter en dat gaat naar vadertje staat,in Cuba is dat een mens van vlees en bloed die bovenop zijn karig loon (gemiddeld 40 euro /per maand) een centje wil bijverdienen.

De tuin was een verzameling van allerlei bomen,planten en uiteraard orchideeën, het leek wel of je door een groot tuincentrum loopt waar je kamerplanten kan kopen met 1 verschil , deze planten waren stukken groter en groeiden uiteraard niet in plastieke potjes. Sommigen kwamen bekend voor want er waren planten bij die veel mensen bij ons in hun living hebben staan. 

Na het bezoekje reden we verder maar omdat we de snelweg wilden vermijden reden we richting Bahia Honda. Tot aan dit stadje ging het redelijk vlotjes  en dan bedoel ik niet van drukte maar van de staat van de weg. Voordien had je al eens een put(je) in het wegdek , wat ook redelijk normaal is voor Cuba. Nu ging het gewoon van kwaad naar erger,de putjes werden grote gaten en op een gegeven moment reden we nog aan een snelheid waarbij we nog sneller te voet zouden zijn. Hier in Cuba moet je dan ook nog eens rekening houden met zwerfhonden en kippen die de straat oversteken of koeien,paarden, geiten of zelfs varkens die langs de kant van de weg staan. 

Ook heb je de verschillende vervoermiddelen in de vorm van fietsen,brommers,oude auto's ,schoolbussen, paard en kar en camions waar mensen meerijden in de laadbak.De ene al gammeler dan de andere. 

  Ook de huizen waren in niet veel betere staat,sommigen stonden bijna op instorten, maar toch zag je de bontgekleurde was vrolijk aan de wasdraad wapperen,een teken dat er toch in gewoond werd. Dit is Cuba anno 2019. 
Met een kleine tussenstop in een piepklein haventje , zijn we toch al hobbelend in Vinales aangekomen. 

Dat we deze toeristische streek naderden zagen we aan het wegdek want het werd beter en beter.

Onze gereserveerde casa werd snel gevonden en na het hartelijk ontvangst door de vrouw des huizes gingen we onze benen nog strekken door naar het centrum te wandelen. In deze hoofdstraat waren diverse bars,restaurantjes, een paar kleine winkeltjes en zelfs een klein marktje , allemaal heel toeristisch. Dat het heel toeristisch was kon je ook wel zien aan de prijzen op de menukaart,die waren helemaal niet Cubaans maar eerder vergelijkbaar met Europese of Amerikaanse. 

Avondeten deden we ditmaal in de casa,  en dat je bij je Cubaanse gastvrouw goed kan eten hadden we al overal in elke reisgids gelezen maar dat je zo verwend werd hadden we niet kunnen denken. 

Las Terrassas

Zaterdag 16 november.

Tijdens de voorbije nacht was het Cubaanse weer helemaal omgeslagen en kwam de regen met bakken uit de hemel gevallen en dat voorspelde niet veel goeds.
 

 

 

Vandaag hadden we een uitstap met gids op de planning staan. Hij zou ons allerlei interessante dingen laten zien maar eerst kregen we bij aankomst een drankje terwijl er een salsa band kwam spelen. Ons groepje bestond uit een ouder koppel uit Nottingham en een jong koppeltje uit Groningen.
Na de kennismaking vertrokken we ieder met onze eigen auto naar cafetal Buenavisto.Hier waren overblijfselen van wat ooit een bloeiende koffieplantage geweest was in de 19de eeuw. Men kon er de grote molen bekijken maar ook de resten van de hutjes waar de slaven met velen in moesten slapen.

Op deze plek kon je nog niet zo gek lang geleden langs 2 kanten de kust zien,zo smal is het stuk land hier.Waarom nu niet meer zal je je afvragen, de reden hiervoor is dat men in deze streek al meermaals bomen gerooid hebben maar in 1968 besliste Fidel Castro dat er terug bossen moesten komen. Hij liet alles terug aanplanten en groeien en de hele streek is nu uitgeroepen tot Unesco werelderfgoed. De mensen die de hele streek voorzag van boomplantjes konden onderdak vinden in de woningen die speciaal voor hen gebouwd werden in Las Terrassas.Door hun komst ontstond er gemeenschap in de bergen van Sierra del Rosario met eigen voorzieningen.
Daarna reden we naar een plek met watervalletjes waar we gelegenheid kregen om in het water te duiken.
Onze volgende stop was bij een artiest die zijn eigen papier maakte en het daarna beschilderde.
Las Terrassas had ook een beroemde zanger Polo Montanez onder zijn bevolking waar we nog zijn huis van bezochten.
Een late lunch werd ons ook nog aangeboden in een typisch restaurant met Cubaanse gerechten waaronder bananenchips,2 soorten vlees en de gebruikelijke rijst en bonen of zoals ze hier zeggen "Moros y Cristianos".
De uitstap met de gids zat er daarna op en we reden nog door naar Soroa waar we nog via een bosweg naar een waterval wandelden.Op het einde van die bosweg kwam je beneden aan de waterval die de naam "El arco iris de Cuba" (regenboogwaterval) kreeg omwille van de regenboog die elke morgen verschijnt als de zon schijnt.
Met al deze activiteiten was onze dag in Las Terrassas goed gevuld en die werd dan afgesloten met een diner van het hotel.

Buenvenido in Cuba "No fish today"

Vrijdag 15 november was onze 2de dag op Cubaanse bodem en dan zouden we onze huurauto moeten ophalen en verder trekken naar het platteland. Eerst werd er lekker ontbeten op het dakterras van onze casa en daarna konden we op pad naar het autoverhuurbedrijf.

Het was niet zo ver en we hadden nog wat tijd over vooraleer we daar moesten zijn dus werd er op ons gemakje de buurt verkend. Zo stond er op een nabijgelegen plein een neergeschoten Amerikaans spionage vliegtuig uit de tijd van de rakettencrisis en de boot waarmee Che Guevara in de varkensbaai aan land is gekomen. Verderop was een plein met enkele beroemde gebouwen waaronder het danstheater van de ballerina Alicia Alonso die onlangs gestorven is, het bekend hotel La Inglaterra en het Capitolo.

Na de nodige administratie bij het autohuurbedrijf was het enkel nog wachten op de auto. Het zou maar een 20 minuutjes duren dus gingen Marjolein en ik alvast naar de "meet en greet" met onze contactpersoon van Riksja travel die ons nog enkele dingen moest vertellen vooraleer we echt aan onze rondreis konden beginnen. Die uitleg was al lang voorbij toen Peter en Danny met onze auto aan de casa aankwamen. Buenvenido your in Cuba , met andere woorden geduld is hier een mooie zaak. We hadden de app van Maps me gedownload thuis en dus konden we hier op gps rijden via onze gsm. Een gewone gps zoals thuis zou hier verboden zijn dus was dit een mooi alternatief.

Als bestemming tikten we Plaza de la Revolucion in , een bekend plein waar men de afbeeldingen in ijzer kan vinden op 2 gevels van Che Guevara en Fidel Castro. Aan de andere kant van het gigantisch plein stond het monument van José Marti. Hier is ook de plek waar men militaire parades kan aanschouwen.

Daarna reden we verder naar ons volgende overnachtingsplaats over kleinere wegen dan de autostrade . Op deze manier zie je veel meer en kom je dingen tegen die niet in de reisgidsen staan. Zo lag de Belgische ambassade op onze route maar ook een dorp waarvan waarschijnlijk bijna de volledige bevolking in de 2 nabijgelegen fabrieken werkten. Dat laatste was wel een groot verschil met sommige prachtige huizen in Havana hier zijn het vooral huisjes,hutjes bijna , die dringend wat renovatie zouden nodig hebben. Door een gebrek aan geld en materialen zal dit er in de toekomst waarschijnlijk ook niet van komen. Die typische vervallen gebouwen en die oude Amerikaanse auto's maakt Cuba wel tot een speciaal land en moesten ze ooit toch eens kunnen renoveren dan zal het wel die typische cubaanse charme wegnemen. Maar wat is nu het belangrijkste? De bevolking die een beter leven zou hebben of de toerist die dit kan komen bekijken? Ik denk vooral het eerste.

Toen we in het hotel aankwamen werd er door ons mannen nog een plonsje gedaan in het zwembad om een beetje af te koelen. Volgens de receptioniste zou ons avondeten geregeld zijn ,dus toen we gingen eten in het restaurant van het hotel kregen we prompt andere menukaarten in onze handen gedrukt nadat we zeiden dat het diner inbegrepen was. Hier stonden minder en simpele gerechten op maar toch hebben ze gesmaakt. Dat je geen vis kon bestellen was voor beide kaarten geldig dus " No fish today"tja dat kan men verwachten in dit land. Daarna nog wat nakaarten over deze dag en zo konden we op tijd ons bed in.

Lange 1ste dag

Zo, het was eindelijk zover. Na meer dan een jaar van voorbereiding was nu eindelijk het moment aangebroken dat we naar Marjolein en Danny reden om hen op te pikken .Bij hen thuis werd de auto verder ingeladen en konden we op weg richting schiphol.4 uur in de namiddag is geen leuk uur om te vertrekken en de combinatie regenweer en spitsuur gaf dus de nodige files. We reden toch nog mooi op tijd de vooraf gereserveerde parking op en met de klaarstaande bus waren we snel aan de terminal. Dat was prima geregeld. Het inchecken , de douane en andere verplichtingen gingen allemaal even vlot en voor we het wisten zaten we op onze stoel in het vliegtuig. We vlogen met een dreamliner van Aeromexico naar Mexico city,een vlucht van een dikke 11uur maar door de goede beenruimte en comfortabele stoelen viel het allemaal heel goed mee. Aangekomen in Mexico city hadden we een wachttijd van bijna 6 u en hier werd de tijd gedood met wat wandelen , rusten,lezen enz.voor zover je iets anders kan doen op een luchthaven. Daarna nog een drietal uurtjes naar Havana vliegen en we kwamen eindelijk op onze eind bestemming. We werden voor de zoveelste keer die dag naar douane enzo geloodst en bij het naar buitengaan stond er iemand op ons te wachten met een naambordje. We keken onze ogen uit,zoveel mooie oude Amerikaanse auto's die nog door de straten raasden en in  2 ervan werden wij naar onze casa particular gebracht.

Tijdens de rit naar de stad kreeg ik spontaan het gevoel of wij hadden geen vliegtuig genomen maar de teletijdmachine van professor Barabas.

Heel raar was het om nog vele autos van het russische merk Lada te zien rijden of zelfs nog met paard en kar mensen zich te zien verplaatsen. Bij de casa kregen we nog de nodige uitleg en tips op hun mooi dakterras en daarna konden we de stad gaan verkennen. Havana vonden wij heel mooi ondanks de vele vervallen gebouwen maar dat maakt het natuurlijk speciaal. We wandelden door de smalle straatjes van oud Havana en door ons Europees uiterlijk kan je natuurlijk niet verbergen dat we toeristen zijn, dus werden we om de 20 meter aangesproken om in hun restaurant te komen eten ,in hun winkel iets te kopen of met hun taxi mee te rijden. Het bleef echter allemaal op een vriendelijke toon dus dan viel dat allemaal wel mee. Op onze wandeling kwamen we ook langs de kaaien waar de cruiseschepen ooit aanmeerden ,voor ene mister Trump uit Amerika besliste dat de cruises Havana niet meer mochten aandoen zal het hier wel wat volk op de been gebracht hebben maar zoals verwacht was het er nu een ietwat dooie boel.Zo jammer voor de Cubaanse bevolking die er misschien een mooi centje aan bijverdienden . Het werd donker en sommige gebouwen werden mooi verlicht maar straatverlichting was in de kleine smalle straatjes wel schaars. Je moest goed uitkijken waar je liep want in het donker leek het meer op een hindernissenparcours door de vele , soms erg diepe putten in het wegdek en met mijn valreputatie was het niet echt ontspannen wandelen. We hadden enkele adresjes gekregen van onze gastvrouw om te gaan eten en na een beetje zoeken vonden we er eentje van. Het was een mooie gezellig restaurant waar we lekker gegeten hebben maar omdat het voor ons al zo een lange dag geweest was waren we alle 4 te moe om er deftig van te genieten.Alhoewel het nog geen half 9 was werd er unaniem dan ook beslist om terug naar onze casa te gaan en vroeg in ons bed te duiken. Kwestie van de volgende dag een beetje fris aan onze , hopelijk mooie rondreis te beginnen.

Yes ,we gaan !!

Deze reisblog is al een tijdje in de maak, maar het was er nog altijd niet van gekomen om deze op het wereldwijde web te gooien . 
We beginnen nu echt wel in uren af te tellen naar ons vertrek naar Cuba ,een bestemming die al heel lang op ons verlanglijstje stond en in de vorige posts op deze reisblog kan je lezen hoe we naar deze reis toegeleefd hebben.

Dit is een kleine samenvatting van onze route door Cuba

Havana - Las Terrasas - Vinales- Playa Larga - Cienfuegos - Trinidad - Santa Clara - Havana 

Daarna nemen we een vliegtuig naar Cancun in Mexico en gaan we nog enkele dagen uitrusten aan het strand van Playa del Carmen vooraleer we terug naar huis vliegen. 

Of we deze blog up to date kunnen houden daar vrees ik een beetje voor. In Cuba blijkt namelijk het internet erg beperkt /slecht maar de verslagen komen zeker in uitgesteld relais. 

Tot later!! Hasta luego!! 

Een heel andere reis

Deze tekst is alweer een tijdje geleden geschreven toen we een beetje met ons handen in ons haar zaten over het verloop van onze Cubareis. 

Nog enkele maanden en onze reis naar Cuba kan eindelijk beginnen,alhoewel ...niet in hetzelfde concept als eerst was gepland. Toen we begin juni eens op ons profiel keken van MSC cruises stond er tot grote verbazing een totaal andere cruise onder onze naam. Een beetje uit ongerustheid hebben we gebeld met cruisewinkel en ze gingen het allemaal uitzoeken.
Enkele dagen later kregen we een telefoontje van hen met de mededeling dat onze cruise totaal geannuleerd zal worden. De reden hiervoor zou zijn dat mister Trump uit Amerika elke cruiseboot zal verbieden om in Havana aan te meren,dus ook ons schip. Door deze maatregel zouden er geen Amerikaanse toeristen meer Havana kunnen bezoeken en dus ook geen Amerikaanse dollars achterlaten. Jammer voor ons maar nog slechter voor de Cubaanse bevolking die zo misschien wat extra zouden kunnen verdienen.toerisme op Cuba na Trump krantenartikel 

Na het telefoontje zaten we wel met onze handen in het haar ,want wat moesten we nu die vrijgekomen dagen gaan doen? Weliswaar een luxe probleem voor ons, want we kregen alles wel netjes terug wat al betaald was aan voorschot, maar daarmee was ons 'probleem' nog niet opgelost. Het internet werd weer uitgebreid opgezocht naar een alternatief en uiteindelijk waren we het er over eens geworden dat we niet op Cuba wilden blijven. We vonden een vlucht vanuit Havana naar Cancun in Mexico en terug ,dit is maar een dik uurtje vliegen ,dus dat was te doen.
Uiteindelijk na onderling overleg met ons vieren werd er nog een hotel geboekt in Playa Del Carmen ,op een boogscheut van Cancun. Wyndham Maya hotel  

Het is weliswaar geen cruise maar uiteindelijk toch een hopelijk mooi alternatief 

Ongeluk in Venetië

Deze blog is nu (2 juni) in volle voorbereiding en nog niet echt op het internet gezet maar vandaag is er iets gebeurd dat we toch even moeten melden. 
Het cruiseschip dat we in Havana nemen heeft vandaag een ongeluk veroorzaakt aan de aanlegkade in Venetië. Volgens de nieuwsberichten heeft de MSC Opera een boot geramd dat aan de kade lag en heeft zo 5 licht gewonden gemaakt. 
Hopelijk vervangen ze tegen november die kapitein en zal de schade aan het schip gemaakt zijn want op deze basis vind ik het nogal link om hiermee een cruise te gaan maken.